OĞLUN ÖLMEDEN…

Analar oğullarının mezarlarına toprak atar oldu yine…

Gerilla ya da asker.. Toprağa düşenlerin hepsi yoksul halk çocukları.

Peki ne için?..

Gerilla “Kürt” olarak kabul edilmenin, insan yerine konmanın, eşit olmanın, kimliğinin ve özgürlüğünün peşinde.

Ya Kürdün üstüne sürülen asker, polis?..

“Vatan savunması” diyorlar. “Bölücü terörle savaş” diyorlar. Hepsi YALAN!.. Hepsi BAHANE!..

Suriye ve Irak’ın petrollerine, gerici Arap şeyhlerinin dolarlarına, Arap ve Afrika pazarlarına göz dikmiş açgözlü çakalların savaşı bu!..

Padişahlık hayalleri kuran saraydaki zorbanın savaşı!..

Kendi oğulları yatak odalarına para istifleyen yiyicilerin savaşı!..

Sorun kendinize:

2 yıldır susmuş silahlar ne oldu da yine ölüm kusmaya başladı?..

Neden “şehit edebiyatı” yapan namussuzlardan bir tekinin bile oğlu, yeğeni, herhangi bir yakın akrabası yok o kirli savaş cephesinde?..

Neden gelen bütün tabutlar hep yoksul evlerinin önünden kalkıyor?..

Kimi ana-babalar feryat ediyor artık tabutların başında: “Vatan sizin olsun, bana oğlumu verin!..”

Oğlu askerde olan ana-babalar:

Aynı ateş sizi de yakmadan yükseltin sesinizi!..

Oğlunuzu göndermeyin askere!

Tabutu gelmeden “Bu kirli savaşa hayır!” deyin!

Yıllardır bu çığlığı atan “barış anneleri”nin seslerine katın sesinizi!

Yüreğiniz ağzınızda ölüm haberini bekleyeceğinize firar etmesini isteyin ondan!

Yeter ki oğlunuz ölmeden harekete geçin!..